ഗ്രിഹാതുരത്വമുനര്തുന്ന
ഒരുപിടി നല്ല ഓര്മകളാണ് നാടും നാട്ടിടവഴികളും തരുന്നത്.. എത്ര കണ്ടാലും മതി വരാത്ത പച്ചപ്പും, പുലര്കാല കൗതുകം പോലെ മൂടല് മഞ്ഞും, സ്നേഹവും സന്തോഷവും എങ്ങും വീശുന്ന കാറ്റും നമ്മുടെ നാടിന്റെ മാത്രം സ്വന്തം..കേരളത്തെ പോലെ കേരളം മാത്രം.. ഒരു പക്ഷെ അങ്ങ് സ്വര്ഗത്തില് ഇതിനെക്കാളും മനോഹരമായ വേറെ ഇടങ്ങള് ഉണ്ടാവുമായിരിക്കാം.. ലോകത്തിന്റെ ഏതുകോണില് പോയാലും, എന്തൊക്കെ സൌഭാഗ്യങ്ങള് നേടിയാലും എത്ര ഉന്നതങ്ങള് കീഴടക്കിയാലും ഒടുവില് ഒരിറ്റു സാന്ത്വനം കൊതിച്ചു അമ്മയുടെ മടിത്തട്ടില് തലചായ്ക്കാന് നാമെല്ലാം ഓടി വരുന്നത് ഈ മണ്ണിലേക്കല്ലേ?
കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സൌകുമാര്യമാണ് ഇവിടെ എല്ലാവരേയും കാത്തിരിക്കുന്നത്. മനം കുളിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അഭൌമ ചാരുത.. എത്ര കണ്ണുകള് കൊണ്ട് കണ്ടാലും മതിവരാത്ത അനേകം ചിത്രങ്ങള്.. എത്ര കേട്ടാലും മതിവരാത്ത കുയില്പാട്ടുകളും കിളിനാദങ്ങള്.. എത്ര പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത നാട്ടുവിശേഷങ്ങള്.. എത്ര വര്ണിച്ചിട്ടും പോരാത്ത ഈ നാടിന്റെ ഭംഗി..
ഇനി മടങ്ങി വരുമ്പോള് ഇവിടെ ബാക്കി എന്തുണ്ടാവും..? ഒരു plastic ഭൂമിയുടെ തുണ്ടോ? ജലാശയങ്ങള് ഒക്കെ മിച്ചം ഉണ്ടാവുമോ..? ഇടവത്തില് ഇടി മുഴക്കി പെയ്യുന്ന, തുലാത്തില് തകര്ത്ത് പെയ്യുന്ന, ചിങ്ങത്തില് നമ്മുടെ പൂക്കളങ്ങളെ ചന്നംപിന്നം പെയ്തു അലിയിക്കുന്ന, കര്ക്കിടകത്തില് കണ്ണീര്വാര്ക്കുന്ന മഴയുണ്ടാവുമോ..? പച്ചവിരിച്ച നെല്പാടങ്ങള് ഉണ്ടാവുമോ..? ധനുമാസത്തില് തിരുവാതിരക്കുളിരുണ്ടാവുമോ..? മേടത്തില് കണിവെക്കാന് കൊന്നപ്പൂവുകള് വിരിയുന്ന കൊന്നമരങ്ങള് ഉണ്ടാവുമോ..? ഓണത്തിന് നമുക്ക് കളമിടാന് പൂവുകള് വിരിയുന്ന തൊടികള് ഉണ്ടാവുമോ..? കൂട്ടുകറികളും, ഓലനും, കാളനും, പരിപ്പുമൊക്കെ വെക്കാന് അറിയുന്ന, തൃക്കാക്കരയപ്പന് കൊടുക്കാന് അപ്പം ഉണ്ടാക്കാനറിയുന്ന അമ്മമാരും മുത്തശ്ശിമാരും ഉണ്ടാവുമോ..?
ഞാന് ക്ഷീണിച്ച്, തളര്ന്ന് മടങ്ങി വരുമ്പോള് എനിക്ക് തലചായ്ചുറങ്ങാന് സ്നേഹത്തിന്റെ പരിഭവങ്ങള് നീര്ത്തുന്ന മടിശീലയുണ്ടാവുമോ..? തലോടാന് സ്നേഹം കിനിയുന്ന നേര്ത്ത ആ വിരലുകള് ഉണ്ടാവുമോ..?
അടുത്ത ചിങ്ങത്തിനായി ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നു.. നരിച്ചീറുകള് പറക്കുന്ന ആകാശങ്ങള് കൊതിച്ച്..ഓര്മകളില് നിറയെ മരംപെയ്യിച്ചു നിര്ത്തുന്നു.. അതിന്റെ കുളിരില് നനഞ്ഞു ഞാനും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും കാത്തിരിക്കുന്നു..
എല്ലാം തണുപ്പിക്കുന്ന ഒരു മഴക്കായ്..
